Symulator huraganu
Skieruj huragan o dowolnej sile na prawdziwe nadmorskie miasto i zobacz, jak jego fala sztormowa wdziera się na prawdziwy teren. Do tego strefy wiatru i szacowana liczba ofiar.
Otwórz symulator huraganuCo robi ten symulator
Wybierz nadmorskie miasto i ustaw prędkość wiatru stałego w chwili uderzenia w ląd: od słabej kategorii 1 przy 120 km/h aż do 320 km/h, czyli więcej, niż dotąd zmierzono przy jakimkolwiek wejściu huraganu na ląd. Burza nadciąga spiralą od morza i uderza w wybrany punkt, a wtedy dzieją się jednocześnie dwie rzeczy:
- Fala sztormowa, czyli woda morska wpychana na ląd przez wiatr, zalewa wybrzeże zgodnie z prawdziwymi danymi wysokościowymi. Traci około metra wysokości na każde 2,5 km drogi w głąb lądu, więc niskie mokradła i delty rzek znikają pod wodą, a grzbiet albo nasyp ją zatrzymuje.
- Pole wiatru rozchodzi się od oka huraganu: wiatr kategorii 5, 4 i 3 blisko środka, wiatr o sile huraganu (powyżej 119 km/h) w promieniu kilkudziesięciu kilometrów, a wichura na setki kilometrów.
Liczba ofiar obejmuje mieszkańców zalanego terenu, zależnie od głębokości wody, a także znacznie mniejszą grupę zabitych przez wiatr i latające odłamki. Jak wszędzie w tym serwisie, model zakłada, że nikt się nie ewakuował.
Kategorie w skali Saffira-Simpsona
Huragany klasyfikuje się według najsilniejszego wiatru stałego. Podane wysokości fali sztormowej to typowe przedziały ze starej wersji skali. National Hurricane Center zrezygnowało z nich w 2010 roku, bo prawdziwe fale bardzo zależą od rozmiaru burzy i kształtu wybrzeża, ale wciąż dobrze pokazują, czego może się spodziewać otwarte wybrzeże.
- Kategoria 1: 119–153 km/h. Uszkodzone dachy i okładziny ścian, brak prądu; fala około 1,2–1,5 m.
- Kategoria 2: 154–177 km/h. Poważne uszkodzenia dachów, wiele powalonych drzew; fala około 1,8–2,4 m.
- Kategoria 3: 178–208 km/h. Pierwszy „duży” huragan: uszkodzone nawet solidne domy, brak prądu i wody przez wiele dni; fala 2,7–3,7 m.
- Kategoria 4: 209–251 km/h. Zerwane dachy i ściany zewnętrzne, okolica odcięta od świata na tygodnie; fala 4–5,5 m.
- Kategoria 5: 252 km/h i więcej. Większość drewnianych domów zniszczona; fala ponad 5,5 m.
Historyczne huragany pod suwakiem nie korzystają z tej tabeli. Każdy ma falę, którą naprawdę zmierzono, dlatego Katrina, „tylko” kategorii 3, zalewa więcej niż podręcznikowa kategoria 5.
Dlaczego zabija woda, a nie wiatr
Wiatr niszczy budynki, ale ludzie schronieni w środku zwykle go przeżywają. Z wodą jest inaczej: fala o wysokości kilku metrów nadchodzi w ciągu kilku godzin, wypełnia pomieszczenia na parterze i porywa całe domy. Według badania National Hurricane Center fala sztormowa spowodowała mniej więcej połowę wszystkich ofiar śmiertelnych huraganów atlantyckich w Stanach Zjednoczonych w latach 1963–2012, więcej niż wiatr, powodzie od deszczu i tornada razem wzięte.
Wielkie katastrofy huraganowe to były przede wszystkim utonięcia. Cyklon Bhola w 1970 roku wepchnął na wyspy delty Gangesu falę o wysokości do 10 m i zabił około 300 000 osób. Cyklon Nargis w 2008 roku wtłoczył około 4 m wody morskiej daleko w głąb płaskiej delty Irawadi w Mjanmie i zabił 138 000 osób. W symulatorze zobaczysz to samo: niemal w każdej symulacji większość ofiar przypada na falę sztormową.
Huragany, które warto zasymulować
- Katrina nad Nowym Orleanem: kategoria 3 z falą o wysokości 8,5 m
- Haiyan nad Taclobanem: najsilniejsze zarejestrowane uderzenie w ląd, 2013
- Bhola nad Chittagongiem: najbardziej śmiercionośny cyklon tropikalny w historii pomiarów
- Sandy nad Nowym Jorkiem: zaledwie kategoria 1, a metro i tak zostało zalane
- Kategoria 5 nad Miami: scenariusz, na który przygotowuje się Floryda
- Supertajfun nad Hongkongiem: Mangkhut przeszedł w 2018 roku w odległości niespełna 100 km
Czego model nie uwzględnia
To scenariusz „co by było, gdyby” na prawdziwym terenie i z prawdziwą liczbą ludności, a nie prognoza. Fala sztormowa po prostu podnosi się wokół wybranego punktu, jednakowo z każdej strony, podczas gdy w prawdziwym huraganie na półkuli północnej jest najwyższa na prawo od toru burzy, gdzie wiatr wieje w stronę lądu. Model nie uwzględnia powodzi od deszczu, pływów, fal nakładających się na falę sztormową ani drogi huraganu w głąb lądu. Nie zna też wałów ani falochronów, bo dane wysokościowe widzą tylko sam grunt.
Prawdziwe huragany prognozuje się z kilkudniowym wyprzedzeniem. Ewakuacja zmniejsza liczbę ofiar o rzędy wielkości: Katrina zabiła około 1 800 osób, a nie setki tysięcy, które symulator pokazuje dla Nowego Orleanu, gdy nikt nie wyjeżdża. Liczby w tym narzędziu odpowiadają na jedno pytanie: ile ludzi mieszka tam, dokąd dotarłaby woda.
Pytania
Czym jest fala sztormowa?
To podniesienie się morza ponad zwykły poziom pływu. Powoduje je głównie wiatr huraganu, który spiętrza wodę przy brzegu, a w mniejszym stopniu niskie ciśnienie, które unosi powierzchnię morza. Najgroźniejsza jest tam, gdzie dno morskie pozostaje płytkie daleko od brzegu, jak w Zatoce Meksykańskiej czy Zatoce Bengalskiej.
Czym różni się huragan od tajfunu i cyklonu?
Tylko oceanem. Ten sam rodzaj burzy to huragan na Atlantyku i we wschodniej części północnego Pacyfiku, tajfun w zachodniej części północnego Pacyfiku, a cyklon na Oceanie Indyjskim i na południowym Pacyfiku. Symulator traktuje je wszystkie jednakowo.
Czy huragan może uderzyć w moje miasto?
Huragany powstają nad ciepłymi morzami tropikalnymi i zwykle szybko słabną nad zimną wodą i lądem, dlatego uderzają w wybrzeża mniej więcej między 10° a 40° szerokości geograficznej. Symulator pozwala sprowadzić huragan na dowolne wybrzeże, więc dla miejsc takich jak Europa, do których prawdziwe huragany prawie nigdy nie docierają, jest to czysto hipotetyczny scenariusz.
Czy liczba ofiar jest realistyczna?
To liczba ofiar przy założeniu, że nikt się nie ewakuował, więc jest celowo pesymistyczna. Huragany, które nadeszły bez ostrzeżenia, rzeczywiście zabijały na taką skalę (Galveston w 1900 roku, Bhola w 1970 roku), ale dzisiejsze prognozy i ewakuacje zwykle ograniczają liczbę zgonów do niewielkiego jej ułamka.